Στην χώρα του Δράκου την εποχή του φλεγομένου ίππου*

Σύμφωνα με το πρόγραμμα φέτος τον Απρίλιο είχα κλείσει να επισκεφθώ την χώρα της απόλυτης ελευθερίας και του σοσιαλισμού, την χώρα που ο λαός αυτοκτονεί για χάρη του ηγέτη του, τουτέστιν την Βόρειο Κορέα. Δυστυχώς όμως ο Μεγάλος Μανιτού αποφάσισε ότι φέτος δεν θα δεχθεί επισκέψεις κι έτσι έχασα αυτήν την ευκαιρία. Το πρακτορείο με το οποίο είχα κλείσει το ταξίδι (αυτά τα ταξίδια δεν τα κάνεις μόνος σου) μου αντιπρότεινε Θιβέτ και Νοτιοδυτική Κίνα. Το Θιβέτ μ' ενδιαφέρει αλλά στην Κίνα δεν είχα πάει ποτέ και πώς η πρώτη επίσκεψη στην χώρα θα είναι στην νοτιοδυτική πλευρά αν δεν έχεις δει τα βασικά, όπως το Σινικό τείχος, την Απαγορευμένη πόλη ή τον πήλινο στρατό. Απέρριψα λοιπόν την πρόταση του πρακτορείου κι έκλεισα ένα ταξίδι για να επισκεφθώ τα στοιχειώδη που βλέπει κάποιος στην Κίνα. Έτσι γι άλλη μιά φορά βρέθηκα στο τεράστιο καινούργιο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης και μετά από μια πτήση 10 ωρών αποβιβάστηκα κατά τις 4:30 το απόγευμα στην Σαγκάη των 26 εκατομυρίων κατοίκων. Μεγάλη πόλη, μεγάλο αεροδρόμιο και πολύ περπάτημα. Και βέβαια αφού η χώρα έχει εξελιχθεί ηλεκτρονικά, το μηχάνημα της αστυνομίας μόλις διάβασε ότι το διαβατήριο μου ήταν ελληνικό άρχισε να μου δίνει οδηγίες στην γλώσσα μου καθοδηγώντας με πού θα βάλω όλα μου τα δάκτυλα για να μου πάρει τ' αποτυπώματα και πού να κοιτάξω για να με βγάλει φωτογραφία (όχι παίζουμε!!!). Μπήκαμε στην πόλη κι εγκατασταθήκαμε στο ξενοδοχείο. Το δικό μου δωμάτιο είναι στον 35ο όροφο κι έχει ωραία θέα. 

Η πρώτη εντύπωση από την πόλη (και την χώρα) είναι ότι παρ' ότι έχει κίνηση δεν υπάρχει θόρυβος κι αυτό διότι σχεδόν όλα τα αυτοκίνητα είναι ηλεκτρικά. Μεγάλες μηχανές δεν υπάρχουν διότι, απ' ότι μου έλεγε ο ξεναγός, είναι πανάκριβες (πιό ακριβές και από αυτοκίνητα) κι έτσι δεν κυκλοφορούν. Αντίθετα, υπάρχουν πάρα πολλά ηλεκτρικά σκουτεράκια τα οποία κινούνται σφαίρα αλλά αθόρυβα από τους ποδηλατοδρόμους και τα πεζοδρομια.

Την επομένη, Σάββατο 9 Μαΐου, ξεκινήσαμε να δούμε την πόλη. Η πρώτη μας στάση ήταν στον πρώτο ουρανοξύστη που φτιάχτηκε στην πόλη κι εμείς ανεβήκαμε στον 88ο όροφο να δούμε την πόλη από ψηλά. Τώρα η Σαγκάη έχει γεμίσει ουρανοξύστες κι αυτό φαίνεται στις φωτογραφίες.

Ψηλότερο κτίριο που για να φανεί το μέγεθος του μπορεί να συγκριθεί με το χαμηλό αριστερά που έχει καμιά 30ριά ορόφους

Στο κτίριο στεγάζεται και το ξενοδοχείο Hyatt και στο κέντρο του κτιρίου έχει ένα αίθριο όπου μπορείς να δεις από τον 88ο όροφο το καφέ του ξενοδοχείου στο ισόγειο καθώς και το κυκλικό κλιμακοστάσιο που οδηγεί κάτω.

Επισκεφθήκαμε το σύμπλεγμα του μουσείου της Σαγκάης τ' οποίο στεγάζει σειρά μικρότερων μουσείων όπως το μουσείο κεραμικών...

... το νομισματικό μουσείο όπου εκτίθενται εικόνες νομισμάτων της ελληνιστικής εποχής με την κεφαλή του Μ. Αλεξάνδρου...

... μουσείο ζωγραφικής, νεφρίτη κλπ. Το Μουσείο είναι ένα τεράστιο μοντέρνο κτίριο...

... που ήταν γεμάτο από επισκέψεις σχολείων.

Επισκεφθήκαμε την πολύ τουριστική περιοχή Yu με τα παραδοσιακά κτίρια...

Ο κόσμος όμως, όπως πάντα στην Κίνα, άπειρος.

Κάπου κυκλοφορούσαν και τοπικές “γκέισες”.

Δίπλα υπήρχαν και οι ομώνυμοι κήποι.

Πριν το δείπνο επισκεφθήκαμε την αντίστοιχη Ερμού με ακριβά καταστήματα όπως Longines, Feragamo και...

Πανταχού παρών όμως ο Μεγάλος Αδελφός.

Οι κάμερες έχουν και μεγάφωνα οπότε όταν σε βλέπει να κάνεις κάτι στραβό να μπορεί να σου μιλάει κιόλας: “ΕΕΕΕΠ!!! Πού πας εσύ; Γιατί δεν φοράς το κράνος σου;”

Η μέρα έκλεισε με μία νυκτερινή βόλτα στον ποταμό Χουάνγκ Πο όπου μαζί μέ εκατομύρια άλλους χαζεύαμε τους φωτισμένους ουρανοξύστες.

Επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο δεν μπορούσα παρά να σκεφτώ τους στίχους που απήγγειλαν το 1967 οι Moody Blues “Bedsitter people loοk back and lament, another day's useless energy spent”.

Την τρίτη μέρα του ταξιδιού συνεχίσαμε τις βόλτες στην Σαγκάη επισκεπτόμενοι ένα Βουδιστικό μοναστήρι που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και φιλοξενεί ένα άγαλμα του Βούδα φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από νεφρίτη (jade) και μεταφέρθηκε από την Βιρμανία στα τέλη του 19ου αιώνα. Δυστυχώς, ενώ σε όλο το μοναστήρι επιτρεπόντουσαν οι φωτογραφίες, εκεί που ήταν το άγαλμα από νεφρίτη απαγορευόντουσαν.

το παλιό με το νέο

Πριν φύγουμε από την Σαγκάη επισκεφθήκαμε την Γαλλική γειτονιά. Εκεί κάποτε έμεναν Γάλλοι έμποροι που είχαν ανοίξει δουλειές με τους Κινέζους. Τώρα η γειτονιά έχει αναπλαστεί κι έχει γίνει χώρος ακριβών καταστημάτων και προσελκύει πολύ κόσμο κυρίως κινέζους (ή ξένους) νεόπλουτους.

Μεταξύ των καταστημάτων που βρίσκονται εκεί υπάρχει κι ένα εντυπωσιακό σε σχήμα καραβιού της εταιρείας Luis Vuitton όπου τα καταστρώματα του πλοίου μοιάζουν με βαλίτσες της εν λόγω εταιρείας.

Στην κορυφή του πλοίου έχει καφέ στ' οποίο πρέπει να έχεις κλείσει αρκετό καιρό πριν

Φεύγοντας όμως από τις λουστραρισμένες περιοχές, η Σαγκάη που ζει ο απλός λαός δεν είναι τόσο γιαλιστερή.

Μιχάλης,
Σαγκάη

* Ο Δράκος στην κινεζική κουλτούρα αντιπροσωπεύει το καλό αντίθετα με την Δύση που ενσαρκώνει το κακό και που τον σκοτώνει ο Άγιος Γεώργιος. Γι αυτό και η Κίνα θεωρείται η χώρα του Δράκου. Είναι γνωστό ότι κάθε κινεζική χρονιά φέρει το όνομα κάποιου ζώου. Φέτος η χρονιά είναι του φλεγομένου ίππου.