Η άνοιξη και οι αρχές καλοκαιριού είναι η καλύτερη εποχή για ταξίδια με μοτοσυκλέτα. Αφού λοιπόν τον Μάιο πήγα στην Κίνα, φρόντισα πριν φύγει ο Ιούνιος να φύγω για ένα ταξίδι στις Άλπεις με την μηχανή. Το απόγευμα της 26ης Ιουνίου βρέθηκα στην Ηγουμενίτσα με το Ντένη ο οποίος είχε έρθει με την μηχανή του από Θεσσαλονίκη. Λίγες ώρες αργότερα, και συγκεκριμένα κατά τις 4:30 το επόμενο πρωί, είμαστε στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας μαζί με πολλούς άλλους μηχανόβιους και μη, για ν' ανεβούμε στο πλοίο για Βενετία. Μία μέρα αργότερα, ξεμπαρκάραμε με αρκετή ταλαιπωρία, και πήραμε τον δρόμο για Βορρά. Η πρώτη στάση που κάναμε ήταν λίγο πριν τα τούνελ San Boldo. Αυτά έίναι μερικά πολύ στενά τούνελ όπου η κίνηση γίνεται εκ περιτροπής από τα δύο ρεύματα και η ιδιαιτερότητα είναι ότι μέσα στα τούνελ έχει φουρκέτες.
Λίγο παραπάνω σταματήσαμε στην κορυφή του passo που είχε ένα όμορφο καφέ.Συνεχίσαμε μέχρι την Cortina D' Ampezzo, γνωστό χειμερινό θέρετρο, κάτι σαν την Αράχωβα της Ιταλίας. Στην Cortina είχα ξαναβρεθεί το 2008 επιστρέφοντας στο Βέλγιο από ένα ταξίδι με την μηχανή στην Κορσική και την Σαρδηνία. Η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 1250μ αλλά η θερμοκρασία ήταν 31 βαθμοί. Ξεκινήσαμε τις βόλτες μας στο πεζοδρομημένο κέντρο της πόλης κάτω από έναν βαρύ ουρανό... ... μέχρι που ξαφνικά ξεκίνησε μια μπόρα και χωθήκαμε σ' ένα καφε-ζαχαροπλαστείο. Η ώρα ήταν μιάμιση το μεσημέρι και οι εφαρμογές έδειχναν ότι θα έβρεχε μέχρι τις 7 το απόγευμα μ' ένα μικρό παράθυρο διακοπής για κανένα μισάωρο. Αυτό το παράθυρο εκμεταλλευτήκαμε κι εμείς (το οποίο τελικά ήταν μεγαλύτερο από μισάωρο ευτυχώς) και φύγαμε. Περάσαμε από το passo Giau σε υψόμετρο 2150μ ενώ οι Δολομίτες υψώνονταν από πάνω σαν τείχος... ... πριν φτάσουμε στο χωριό Malga Ciapela που είχαμε κλείσει να μείνουμε. Εκεί έχει τρία διαδοχικά τελεφερίκ τα οποία σε πηγαίνουν από τα 1400μ στα 3300μ.Την δεύτερη μέρα του ταξιδιού συνεχίσαμε τις περιπλανήσεις μας στους Δολομίτες ξεκινώντας από μια περιοχή που λέγεται Pordoi. Φτάσαμε μαζί με πολλούς άλλους στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής Paso Pordoi και από 'κει πήραμε ένα τελεφερίκ και ανεβήκαμε σε υψόμετρο 2950μ. Η θέα από ψηλά ήταν πολύ όμορφη. ... ενώ οι Δολομίτες ήταν εντυπωσιακοί.Κατεβαίνοντας από εκεί συνεχίσαμε στο επόμενο paso που λέγεται Paso de Sella, πάλι μαζί με πολλούς άλλους ενώ ο πλούτος φαινόταν από αυτοκίνητα όπως Porsche, Lotus, Ferrari και κάτι πανάκριβες διθέσιες Μερσεντές, τα περισσότερα από τα οποία ήταν cabrio. Επόμενη στάση ήταν στην κοιλάδα Alpe de Siusi...
... πριν σταματήσουμε για καφέ στο όμορφο χωριό Brixen.Ενώ απολαμβάναμε τον καφέ μας στο όμορφο Brixen ξέσπασε μια καταιγίδα άνευ προηγουμένου και όλοι οι μηχανόβιοι βρήκαμε καταφύγιο στο εσωτερικό των καφετεριών. Όταν κόπασε λίγο καβαλήσαμε τις μηχανές και φύγαμε για το Bolzano όπου θα διανυκτερεύαμε. Το Bolzano ή Bozen στα γερμανικά είναι πρωτεύουσα της αυτόνομης επαρχίας του Bolzano/Bozen η οποία είναι μέρος της περιοχής του νότιου Τυρόλου. Εδώ μεγάλο μέρος του πληθυσμού είναι γερμανόφωνο γι αυτό και οι πινακίδες είναι και στις 2 γλώσσες. Αφού τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο βγήκαμε μια βόλτα στην πόλη.
Μετά το φαγητό συνεχίσαμε τις βόλτες στην πόλη φωτογραφίζοντας την στην ώρα του λυκόφωτος.Την επομένη, τρίτη μέρα του ταξιδιού, φύγαμε από το Bolzano με κατεύθυνση τον βορρά. Περάσαμε στην Ελβετία χωρίς οι τελωνιακοί στα σύνορα να μας ελέγξουν... ... ενώ λίγο μετά μας έπιασε μιά μπόρα. Ευτυχώς είχαμε προλάβει να σταματήσουμε πιό πριν σ' ένα βενζινάδικο και να βάλουμε τα αδιάβροχα. Αφήνοντας πίσω την μπόρα και τους 15 βαθμούς περάσαμε σε στεγνούς δρόμους και την θερμοκρασία ν' ανεβαίνει στους 27. Ότι είχε βραχεί στέγνωσε. Συνεχίσαμε τον δρόμο μας και κάποια στιγμή αναρωτιόμαστε σε ποιά χώρα είμαστε!! Ελβετία ή Λίχτενσταϊν. Τελικά είχαμε ήδη μπει στο Λίχτενσταϊν και όχι μόνο δεν υπήρχαν σύνορα αλλά ούτε μια ταμπέλα να μας ενημερώνει. Κάναμε μια βόλτα στην πρωτεύουσα Βαντούζ...
... και φτάσαμε στην μεγαλύτερη πόλη της χώρας, την Shaan, όπου και καταλύσαμε.Το βιοτικό επίπεδο του Λίχτενσταϊν προφανώς είναι πολύ υψηλο διότι όταν το απόγευμα πήγαμε σε μια μπυραρία για φαγητό πληρώσαμε για δύο σνίτσελ, δύο μπύρες και δύο τιραμισού 110 ευρώ (με τις υγείες μας).
Μιχάλης,
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου