Το πρωί της 4ης Ιουλίου είπαμε να κατηφορίσουμε προς την Ιταλία ξανά. Αλλά πριν φτάσουμε στην Ιταλία είπαμε να κάνουμε μιά στάση στο Locarno που είναι στην Ελβετία και βρίσκεται πάνω στην Μεγάλη λίμνη ή στα Ιταλικά Lago Maggiore. Το κέντρο βέβαια είναι πεζοδρομημένο με ωραία κτίρια, πλατείες και στενάκια. Αν και στην παλιά πόλη είχε μάλλον κάποιο φεστιβάλ, διότι έστηναν σκηνές και εξέδρες, κατάφερα να βγάλω κάνα-δυό φωτογραφίες.
Συνεχίσαμε την κατηφόρα προς Ιταλία αλλά πριν φτάσουμε Ιταλία είπαμε να σταματήσουμε στο Lugano της Ελβετίας το οποίο βρίσκεται στην ομώνυμη λίμνη. Στο Lugano είχα ξαναβρεθεί το μακρινό 1991 στο πρώτο μου ταξίδι με μηχανή, με τον Γιάννη τότε. Είναι μιά πολύ όμορφη πόλη η οποία αποπνέει χλίδη. Προφανώς υπάρχει πλούτος (Ελβετία είναι άλλωστε) και φαίνεται στον κόσμο και στ' αυτοκίνητα που κυκλοφορούν.
Μετά το Lugano περάσαμε τελικά Ιταλία και σταματήσαμε στο Menaggio που βρίσκεται πάνω στην λίμνη του Como. Εδώ είχα ξαναβρεθεί το 2017 σ' ένα ταξίδι με τους συμμαθητές μου των ιταλικών. Τότε ήταν Μάιος και όλα ήταν πολύ ήσυχα. Τώρα που ήταν Ιούλιος ήταν κάθε άλλο παρά ήσυχα. Πολύς κόσμος αλλά παρέμενε όμορφο όπως και τότε.
Φύγαμε από το Menaggio για το Como παίρνοντας τον παραλίμνιο δρόμο ο οποίος στην αρχή είχε πολλή κίνηση αλλά μετά άνοιγε και ήταν ευχάριστος. Menaggio προς Κόμο, Ιταλία - Χάρτες Google
Φτάσαμε στο Como κι εγκατασταθήκαμε εκεί που είχαμε κλείσει, το οποίο νομίζαμε ότι ήταν ξενοδοχείο αλλά τελικά ήταν ένα διαμέρισμα AirBnB σε μιά σειρά πολυκατοικιών τόσο όμοιες που έμοιαζαν σαν εργατικές. Το διαμέρισμα ήταν ανεκτό και ο Marcello, o ιδιοκτήτης, εξυπηρετικός. Στο Como είχα ξαναβρεθεί πάλι το 1991 με τον Γιάννη και δεν θυμόμουν πολλά. Το απόγευμα πεπατήσαμε στο παραλίμνιο μέτωπο αλλά απογοητευτήκαμε. Πολύ μαυρίλα και πολύ μουσουλμανία. Σίγουρα δεν ήταν έτσι το 1991. Επειδή μ' αρέσουν οι όμορφες φωτογραφίες αποφεύγω να βγάζω τις ασχήμιες μιας περιοχής (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων αν θέλω να τονίσω κάτι) κι έτσι έκανα και τώρα βγάζοντας μόνο όμορφα πράγματα.
Μετά το φαγητό περπατήσαμε στην πεζοδρομημένη παλιά πόλη την ώρα που σουρούπωνε και ξεκινούσαν κάποιες συναυλίες.
Η επόμενη μέρα ήταν Κυριακή και αφού φάγαμε το πρωινό που μας έφτιαξε και σέρβιρε ο Marcello σ' ένα τραπεζάκι του δωματίου, είπαμε ν' ανηφορίσουμε ξανά για Ελβετία. Αλλά πριν φτάσουμε στην Ελβετία είπαμε να κάνουμε μια στάση στο Belaggio που είναι στην Ιταλία, πάνω στην ίδια λίμνη του Como και στ' οποίο είχα ξαναβρεθεί στο ίδιο ταξίδι το 2017 με τους συμμαθητές μου. Όμορφο και τότε, όμορφο και τώρα αλλά με περισσότερο κόσμο.
Συνεχίσαμε την ανηφόρα προς την Ελβετία αλλα πριν φτάσουμε στην Ελβετία είπαμε να σταματήσουμε στην Varenna. Έτσι λοιπόν από το Belaggio πήραμε ένα μικρό καραβάκι και καμμιά 10ριά λεπτά μετά βγήκαμε στην Varenna στην οποία πάλι είχα περάσει το 2017 με τους συμμαθητές μου. Τότε ήταν τελείως άδεια εν αντιθέσει με τώρα που ήταν πήχτρα.
Ε, μετά την Varenna ήταν ώρα να φύγουμε για την Ελβετία. Αφού περάσαμε τα σύνορα πήραμε την ανηφόρα για το passo Maloja. Σταματήσαμε στην κορυφή στα 1820μ για να βγάλουμε μια φωτογραφία προς τα βουνά πίσω...
... άλλη μία προς τις στροφές που είχαμε μόλις ανέβει...
... κι άλλη μία προς τα βουνά απέναντι.
Πριν φτάσουμε στον προορισμό μας σταματήσαμε παραπλεύρως μιά λίμνης να φωτογραφίσουμε κάτι όμορφο.
Και όπως όλο το jetset της Ευρώπης καταλύσαμε στο διάσημο Ελβετικό θέρετρο Saint Moritz (μόνο που το jetset καταλύει τον χειμώνα για σκι) στο οποίο είχα ξαναβρεθεί τον Σεπτέμβριο του 2008 επιστρέφοντας από ένα ταξίδι με την μηχανή στην Κορσική και στην Σαρδηνία. Για τις 6 Ιουλίου είχαμε κανονίσει ένα ταξίδι με τραίνο. Από το Saint Moritz ξεκινάει ένα τουριστικό τραίνο, που λέγεται Bernina Express, το οποίο καταλήγει στο Tirano της Ιταλίας. Ως τουριστικό έχει παράθυρα τα οποία εκτείνονται μέχρι την οροφή για πανοραμική θέα αλλά δεν ανοίγουν.
Την ίδια διαδρομή κάνει και το τραίνο της γραμμής κι επιπλέον τα παράθυρα ανοίγουν. Αυτό το τραίνο το είχα δει πριν λίγα χρόνια σ' ένα ντοκυμαντέρ και είχα βάλει σκοπό να κάνω την διαδρομή. Το 2008 που είχα ξαναβρεθεί στο Saint Moritz είχα κάνει μόνο ένα μέρος της διαδρομής για να επισκεφθώ τον παγετώνα Diavolezza ο οποίος δεν είναι πολύ μακρυά από το Saint Moritz. Τώρα κανονίσαμε με τον Ντένη να πάρουμε το τραίνο της γραμμής και να κάνουμε όλη την διαδρομή. Φύγαμε περίπου στις 9 το πρωί και 40 λεπτά αργότερα κατεβήκαμε στην πρώτη στάση στο Ospizio Bernina στα 2250μ με συννεφιασμένο καιρό και δυνατό άνεμο (άρα κρύο).
Εκεί είχε μιά λίμνη από τα νερά που λιώνουν από τον παγετώνα.
Εμείς ανεβήκαμε λίγο πιό πάνω, εκεί που περνάει ο δρόμος και υπάρχει ένα ξενοδοχείο.
Η επόμενη στάση που κατεβήκαμε ήταν η Alp Grum με πολύ ωραία θέα, στον παγετώνα, στην λίμνη και στην κοιλάδα.
Ήπιαμε έναν καφέ και ξαναπήραμε το τραίνο. Η διαδρομή ήταν πανέμορφη αλλά μόλις βγήκε ο ήλιος έγινε ομορφότερη.
Σε κάποιο σημείο της διαδρομής το τραίνο, προκειμένου να κατέβει το υψόμετρο ομαλά κάνει μιά πλήρη στροφή 360 μοιρών. Σε άλλο σημείο το τραίνο βγαίνει στον δρόμο και κινείται μαζί με τ' αυτοκίνητα σαν τραμ.
Υπήρχαν και όμορφες παρουσίες στο τραίνο, ινδικής καταγωγής μάλλον.
Κι ένα καλλιτεχνικό βίντεο από τον Ντένη σχετικό με την εμπειρία μας από το τραίνο.
Φτάσαμε στο Tirano, τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο μας και βγήκαμε στην πόλη να την γνωρίσουμε.
Στην πόλη υπάρχει μιά εκκλησία, η Παναγία του Τιράνο (Madona di Tirano)...
... η οποία είναι χτισμένη τον 16ο αιώνα και όλο το εσωτερικό της είναι διακοσμημένο με αγάλματα σαν να είναι σκαλισμένα στον τοίχο της εκκλησίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου