Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026

Από το μπαλκόνι της Ευρώπης στις Στήλες του Ηρακλέους και στο μπλε του Σεφσαουέν.

Έφτασε η Παρασκευή που θα ερχόντουσαν οι μηχανές με το φορτηγό από την Αθήνα και οι υπόλοιποι συνταξιδευτές. Οι φίλοι μου, ο Ντένης και ο Γιώργος ήταν και οι δύο εκεί από το πρωί κι επειδή οι μηχανές δεν θα ήταν διαθέσιμες μέχρι τις 4 το απόγευμα που θα παρέδιδα το αυτοκίνητο είπαμε να το πάρουμε και να πάμε μια βόλτα κοντά στην Μάλαγα. Έτσι πήγαμε στο χωριό Nerja τ' οποίο αυτοαποκαλείται το μπαλκόνι της Ευρώπης. Είναι ένα πολύ τουριστικό χωριό της costa del sol και παρ' ότι ήταν Οκτώβριος ήταν γεμάτο από κόσμο. Φαντάζομαι τί θα γίνεται το κατακαλόκαιρο. Θυμίζει δε ελληνικό νησί.





Απ' ότι φάνηκε η πρόσβαση στην θάλασσα δεν είναι πολύ εύκολη διότι η ακτή είναι κυρίως βραχώδης με μία μόνο μικρή παραλία. Απορώ πώς βολεύονται το καλοκαίρι.



Μετά από αυτήν την επίσκεψη επιστρέψαμε το αυτοκίνητο στην εταιρεία και πήγαμε να παραλάβουμε τις μηχανές.

Το Σάββατο ξεκίνησε το ταξίδι για τον Νότο (με δύσκολες βάρδιες, κακό ύπνο και μαλάρια) για την πόλη Algeciras απ' όπου θα παίρναμε το πλοίο για Μαρόκο. Αλλά βέβαια όταν ταξιδεύεις με μοτοσυκλέτα δεν πας από το πιό σύντομο δρόμο αλλά από τον πιό ωραίο.

Μάλαγα προς Αλχεθίρας, Κάδιθ - Χάρτες Google

Κάναμε μιά στάση στην πόλη Ronda η οποία για μένα ήταν έκπληξη.

Στην πόλη υπάρχει μιά γέφυρα η οποία βρίσκεται καμιά εκατοστή μέτρα πάνω από ένα φαράγγι.




Στην συνέχεια, και πριν καταλήξουμε στο Algeciras, περάσαμε από το Γιβραλτάρ, που είναι δίπλα για να το δούμε κι αυτό, ευκαιρίας δοθείσης. Πήγαμε στο νοτιότερο σημείο του στο οποίο υπάρχει ένας φάρος και πιθανόν να είναι ο νοτιότερος φάρος της ηπειρωτικής Ευρώπης.

Την  Κυριακή ξυπνήσαμε αξημέρωτα αφού το πλοίο για Μαρόκο έφευγε στις 9:30 κι εμείς έπρεπε να περάσουμε έλεγχο διαβατηρίων και τελωνείο. Επιπλέον, στην νότια Ισπανία αυτήν την εποχή ο ήλιος ανατέλει στις 8:20.
Όλα πήγαν καλά, το πλοίο έκανε περίπου 2 ώρες να περάσει το στενό και όταν πατήσαμε τους τροχούς μας στο Μαροκινό έδαφος η ώρα συνέχισε να είναι 9:30  αφού η ώρα Μαρόκου είναι δύο ώρες νωρίτερα από αυτήν της Ισπανίας. Πήραμε λοιπόν τον δρόμο για τον νότο, εκεί που είναι παράξενα της Ίντιας τα φανάρια, και μετά από κάμποσες ώρες και δύο στάσεις φτάσαμε στην κωμόπολη Chefchaouen. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο, καλλωπισμός και γρήγορη έξοδος γαι φωτογραφίες διότι στο Μαρόκο, λόγω της διαφοράς της ώρας, ο ήλιος δύει στις 6 παρά 10 το απόγευμα αυτήν την εποχή. Είχα ακούσει ότι στο Chefchaouen όλα τα κτίρια είναι μπλέ. Τελικά δεν είναι όλα αλλά είναι πάρα πολλά και αυτό το ιδιαίτερο μπλε έχει πάρει το όνομα της κωμόπολης.




Κάπου είπα να βγάλω φωτογραφία έναν γέρο με χαρακτηριστική φυσιογνωμία. Όταν βγάζω ανθρώπους προσπαθώ να τους βγάζω χωρίς να με καταλαβαίνουν για να μην ενοχλούνται και για να βγαίνουν οι φωτογραφίες πιό αυθόρμητες όπως η παρακάτω. 
Μετά από αυτήν την αυθόρμητη εικόνα μας άνοιξε η όρεξη και κάτσαμε στο παρακάτω εστιατόριο για φαγητό.


Μιχάλης,
Chefchaouen
11 Οκτ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου