Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026

Φέσια, μαϊμούδες και Ελβετίες.

Αφού φύγαμε από την πόλη με τα μπλε σπίτια συνεχίσαμε την πορεία μας προς τον νότο. Επόμενη στάση ήταν η πόλη της Fes και απ' ότι έχω ακούσει εκεί πρωτοδημιουργήθηκαν τα γνωστά καπελάκια που φορούν οι Τούρκοι και άλλοι μουσουλμάνοι τα οποία πήραν το όνομα τους από την πόλη και σε μας είναι γνωστά ως φέσια.

Είχε κανονιστεί  μιά ξενάγηση στην παλιά πόλη της Fes η οποία, όπως στις περισσότερες αραβικές πόλεις, λέγεται Μεντίνα. Η Medina της Fes είναι ένας τεράστιος λαβύρινθος με 10.000 σοκάκια και 158.000 κατοίκους. Ξεκινήσαμε την ξενάγηση μας από την κατοικία του Βασιλιά στην πόλη που είναι εκτός των τειχών της Medina...


... συνεχίσαμε στην παλιά εβραϊκή συνοικία...

... και περνώντας μιά πύλη...
... μπήκαμε στην Medina. Όπως σε όλες τις Μεντίνες και τα σουκ που έχω πάει μπορεί κάποιος να βρει τα πάντα. Από ρούχα, πασούμια, χρυσαφικά, κουρκουμπίνια και πορσελάνες μέχρι σουβενίρ, μπαχάρια και μαγνητάκια.





Κυκλοφορούν όλων των ειδών τα επαγγέλματα.



Μέσα σ' όλον τον άπειρο κόσμο ντόπιων και τουριστών που κυκλοφορούν μέσα στα σοκάκια...



... υπάρχουν οι αχθοφόροι που σπρώχνουν τα καροτσάκια με τα εμπορεύματα και οι ημιονηγοί που τραβούν τα φορτωμένα μουλάρια τους.
Επισκεφθήκαμε έναν μεντρεσέ (madrasa) δηλαδή ένα θρησκευτικό σχολείο που γίνεται κατήχηση στο Κοράνι.

Κάπου είδαμε κι ένα ισλαμικό νηπιαγωγείο όπου τα νήπια μαθαίνουν να απαγγέλουν το κοράνι το οποίο, όπως μας εξήγησε ο ξεναγός, επειδή είναι γραμμένο στην αραβική καθαρεύουσα βοηθάει τα παιδιά να εκφέρουν καλύτερα την γλώσσα (!!!!!).
Καταλήξαμε στα βυρσοδεψεία στα οποία γίνεται η επεξεργασία των δερμάτων. Ο καθαρισμός και ο αποχρωματισμός των δερμάτων γίνεται με πλύσιμο σε ειδικές γούρνες με την χρήση αμμωνίας η οποία αποκτάται από τις κουτσουλιές των περιστεριών. Η μπόχα στην ευρύτερη περιοχή είναι ανυπόφορη τόσο που πλησιάζοντας προς τα εκεί μας έδιναν φυλαράκια μέντας να στουμπώνουμε την μύτη για να την περιορίζουμε.





Τα δέρματα φτάνουν στο βυρσοδεψείο με γαϊδουράκια


Μέσα σ' όλη αυτήν την φασαρία και την βρώμα υπήρχαν και όμορφα μέρη για ν' απολαύσεις τον καφέ σου ή μιά δροσιστική λεμονάδα με φρέσκια μέντα σε 2 εκ των οποίων καθήσαμε.




Την επομένη μέρα αφήσαμε πίσω μας την Fes και συνεχίσαμε την διαδρομή μας προς τον νότο. Περίπου μιά ώρα αργότερα κάναμε μιά στάση στο χωριό Ifrane στα 1700μ στην οροσειρά του Μέσου Άτλαντα. Η Ifrane έχει και την ονομασία μικρή Ελβετία διότι διαθέτει χιονοδρομικό και η όλη εικόνα δεν έχει καμιά σχέση με την Αραβία. Ήταν καθαρή και με πολύ πράσινο. Το δε ξενοδοχείο που ήπιαμε καφέ λεγόταν Chamonix.


Φεύγοντας από το Ifrane σταματήσαμε λίγο πιό πάνω όπου μαζεύονταν μαϊμούδες του είδους μακάκοι της Μπαρμπαριάς. Εκεί υπήρχαν και οι ντόπιοι που πουλούσαν μπανάνες ή φυστίκια στους τουρίστες για να ταΐσουν τους μακάκους και να βγουν φωτογραφία. Υπήρχαν επίσης και ντόπιοι με άλογα για βόλτες ή φωτογραφίες.


Προς το μεσημέρι σταματήσαμε σε κάποιο χωριό να τσιμπήσουμε κάτι. Με το που σταματήσαμε μας την έπεσε ένα τσούρμο πιτσιρικάδες που μας ζητούσε λεφτά ή οτιδήποτε άλλο. Από εμένα πήραν μισή σοκολάτα (την υπόλοιπη την είχα φάει την προηγουμένη) η οποία είχε λιώσει και ξαναπήξει. Μου φάνηκε περίεργο να ζητιανεύουν λεφτά και φαγητό.
Την επόμενη μέρα, Πέμπτη 15 Οκτ η διαδρομή συνεχίστηκε προς τα κάτω για να φτάσουμε στην έρημο. Στην διαδρομή περάσαμε ένα φαράγγι του ποταμού Ζιζ.




Λίγο πιό κάτω ο ίδιος ποταμός σχημάτιζε κι άλλο φαράγγι μέσα στ' οποίο υπήρχε μιά όαση την οποία εμείς μπορούσαμε να θαυμάσουμε από ψηλά.



Περάσαμε από μιά άσχημη πόλη με το όνομα Merzuga...
... και στο τέλος φτάσαμε μέσα στην έρημο στο camping που ήταν προγραμματισμένο να μείνουμε. Αυτές είναι οι σκηνές μας...
... κι αυτό είναι το εστιατόριο που τρώμε φωτισμένο την νύχτα.



Μιχάλης
Έρημος του Μαρόκου
15 Οκτ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου