Δευτέρα 10 Ιουλίου 2023

Τα τραίνα που φύγαν.....

 Το επιβατικό κοινό στην βόρεια Αμερική δεν χρησιμοποεί τραίνο για τις μετακινήσεις του. Οι μεγάλες αποστάσεις καλύπτονται με αεροπλάνο και οι μικρές με αυτοκίνητο. Αντίθετα, το τραίνο χρησιμοποιείται αρκετά για μεταφορά φορτίων και δεν ήταν λίγες οι φορές που βλέπαμε ατελείωτα φορτηγά τραίνα να περνούν. Διάβαζα σε ένα φυλλάδιο ότι ένα φορτηγό τραίνο μπορεί να ξεπεράσει τα 3,5 χλμ σε μήκος. Παρ' όλα αυτά, εμείς είχαμε επιλέξει μια συγκεκριμένη διαδρομή να την κάνουμε με τραίνο. Είναι η διαδρομή 1100 χλμ περίπου από το Jasper στο Prince Rupert στον Ειρηνικό ωκεανό.

https://www.google.com/maps/dir/%CE%A0%CF%81%CE%B9%CE%BD%CF%82+%CE%A1%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%B5%CF%81%CF%84,+%CE%92%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%9A%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%B1/Prince+George,+%CE%92%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%9A%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%B1/%CE%A4%CE%B6%CE%AC%CF%83%CF%80%CE%B5%CF%81,+%CE%91%CE%BB%CE%BC%CF%80%CE%AD%CF%81%CF%84%CE%B1+T0E+1E0/@53.9378615,-129.4919492,6z/data=!3m1!4b1!4m20!4m19!1m5!1m1!1s0x5472d5136b7f4569:0x7107e30f4dd95612!2m2!1d-130.3208187!2d54.3150367!1m5!1m1!1s0x538898f7ef590fe9:0x50135152a7b3050!2m2!1d-122.7496693!2d53.9170641!1m5!1m1!1s0x53832b0868553e29:0x1f2002bd0b192882!2m2!1d-118.0813581!2d52.8736786!3e0?authuser=0&entry=ttu

Έτσι το μεσημεράκι της 5ης Ιουλίου βρεθήκαμε στον σιδηροδρομικό σταθμό του Jasper για ν' ανεβούμε στο τραίνο. Το συγκεκριμένο τραίνο έχει κάποιες ιδιαιτερότητες. Εκτός από την μηχανή έχει τρία βαγόνια. Το πρώτο ήταν η σκευοφόρος που είχε τις βαλίτσες μας. Το δεύτερο ήταν βαγόνι για το επιβατικό κοινό στο οποίο ανεβήκαμε όλοι και το τρίτο βαγόνι έχει το κυλικείο ένα όμορφο σαλονάκι στην "πρύμνη" του τραίνου απ' όπου μπορείς να χαζέψεις την γραμμή που αφήνει πίσω.


Από εκείνο το σαλονάκι έχει μια σκάλα που ανεβαίνεις σ' έναν υπερυψωμένο όροφο (το αποκαλούσαν θόλο) όπου τα παράθυρα επεκτείνονται προς την οροφή του τραίνου για καλύτερη θέα. Εκεί ανέβαινε όποιος ήθελε να χαζέψει την θέα και μετά απ' όση ώρα ήθελε κατέβαινε για ν' ανέβει κάποιος άλλος.
Ο θόλος απ' έξω μοιάζει λίγο με βομβαρδιστικό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Κάπως έτσι είναι η θέα από εκεί πάνω.


Υπήρχε κι ένας τραινοσυνοδός (κατά το αεροσυνοδός), ο Μουνίμ, γεννημένος στο Μαρόκο, μεγαλωμένος στο Παρίσι και τώρα ζει στον Καναδά, ο οποίος έκανε όλες τις δουλειές: Ενημέρωση ασφαλείας, ελεγκτής, ξεναγός και ΚΨΜτζης (κυλικείο δηλαδή).

Η διαδρομή κράτησε δύο μέρες με μια διανυκτέρευση στην πόλη Prince George στην Βρετανική Κολομβία (British Columbia).

Γενικά όλη η διαδρομή ήταν όμορφη αφού περνούσε κυρίως μέσα από φύση. Είδαμε ποτάμια...


... λίμνες....

... αρκούδες...
... βουνά....

... και ωραία χωριουδάκια.

Όταν φτάσαμε στο Prince George για την διανυκτέρευση, στα 500μ που κάναμε μέχρι το ξενοδοχείο βλέπαμε άδειους πολύ μεγάλους δρόμους αλλά και άστεγους και ναρκομανείς. Διαβάσαμε λοιπόν στην Wikipedia ότι είναι βιομηχανική πόλη με πληθυσμό γύρω στις 76.000 κατοίκους και για τρεις συνεχόμενες χρονιές, το 10, 11 και 12 ήταν η πόλη με την μεγαλύτερη εγκληματικότητα στον Καναδά. Το ξενοδοχείο όμως ήταν εξαιρετικό αν και πολύ φτηνότερο από τα προηγούμενα. Είχε όλες τις ανέσεις ακόμα και τέτοιες που δεν είχα δει σε κανένα ξενοδοχείο. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, η λεκάνη της τουαλέτας είχε θερμαινόμενο κάθισμα με ρυθμιστή θερμοκρασίας, καταιωνιστήρα για να σε ξεπλένει μπροστά ή πίσω (πολύ βολικό για τους μουσουλμάνους φαντάζομαι)  με ρυθμιζόμενη πίεση και αφού έχεις πλυθεί πατάς και το dryer για το στέγνωμα. Έξτρα περιποίηση.
Μετά από 2 μέρες ταξιδιού καταλήξαμε στο Prince Rupert στον Ατλαντικό. Το Prince Rupert είναι ένα λιμάνι κυρίως εμπορικό αλλά από εκεί ξεκινούν και κρουαζιέρες για την Αλάσκα. Δεν λέει και πολλά πράγματα γι αυτό κι εμείς είχαμε κανονίσει να φύγουμε την επόμενη μέρα αεροπορικώς για το Βανκούβερ. Έχει όμως ένα εστιατόριο το οποίο λέγεται Ρόδος κι έχει ελληνικές σπεσιαλιτέ. Μόνο που ο ιδιοκτήτης ήταν Ινδός και ο μάγειρας Σριλανκέζος. Το πρωί που είχαμε λίγο χρόνο και ο καιρός ήταν καλός κάναμε μια βόλτα. Είναι εντυπωσιακό ότι πολλά κτίρια κατα μήκος της ακτής, όπως το Β&Β και η πάμπ στις παρακάτω φωτογραφίες στηρίζονται σε ξύλινους πασσάλους μέσα στην θάλασσα. Δεν ξέρω κατά πόσο ελέγχονται αυτοί οι πάσσαλοι για την στατικότητα τους αφού μέχρι ένα σημείο ήταν καλυμένοι με βρυα και όστρακα.

Το μεσημέρι ένα λεωφορείο μας πήγε μέχρι το αεροδρόμιο το οποίο βρίσκεται σε νησί και πήραμε ένα ελικοφόρο αεροπλάνο για μια πτήση 1 ώρας και 40 λεπτών μέχρι το Βανκούβερ.
Τα ξενοδοχεία στο Βανκούβερ είναι πανάκριβα. Εμείς είχαμε σχεδιάσει να μείνουμε 4 μέρες και δεν βρίσκαμε κατάλυμα κάτω από 1300 ευρώ και αυτά με βαθμολογία στο booking γύρω στο 7-7,5. Βρήκα ένα καλό αλλά για 4 μέρες ήθελε 24.000 ευρώ περίπου συν άλλες 4.500 φόρους. Έτσι αναγκαστήκαμε να κλείσουμε σε ένα hostel στο κέντρο της πόλης (το οποίο είναι και το μόνο καλό που έχει) σε τετράκλινο δωμάτιο στο οποίο πληρώνουμε 81 ευρώ την κουκέτα την ημέρα. Ουσιαστικά είναι ένα μεγάλο κοινόβιο με την πλειονότητα των ενοίκων να είναι βέβαια νεαρής ηλικίας. Όσοι είναι μεγαλύτερης ηλικίας είτε είναι κάτι ξεχασμένοι χίππιδες είτε είναι λίγο πειραγμένοι. Ας όψεται πάλι η προσφορά καιη ζήτηση. Αλλά και ο δρόμος που βρίσκεται ο ξενώνας δεν είναι και ο καλύτερος. και αυτό είναι περίεργο διότι όλοι οι γύρω δρόμοι είναι μια χαρά και με καλά μαγαζιά, ο δικός μας, παρ' ότι είναι πολύ κεντρικός, είναι βρώμικος, με πολλούς άστεγους, στριπτιζάδικα και βρωμάει χασίσι.
Τέλος πάντων, για την πρώτη μέρα μας στο Βανκούβερ είχαμε κλείσει να πάμε με ένα πλοιάριο στα ανοιχτά της πόλης για να δούμε φάλαινες. Φάλαινες είχα δει στην Ανταρκτική (στον Ανταρκτικό ή Νότιο Παγωμένο ωκεανό) αλλά και στην Αργεντινή (στον Ατλαντικό) οπότε τώρα μου δόθηκε η ευκαιρία να δω και στον Ειρηνικό.
Αρχικά έπρεπε να περάσουμε από μια ψηλή γέφυρα για να βγούμε στο νησί Granville απ' όπου θα παίρναμε το πλοίο.

Το πρακτορείο που πήγαμε λέγεται Prince of Whales το οποίο είναι ένα λογοπαίγνιο του Whales που σημαίνει φάλαινες με το Wales που σημαίνει Ουαλία και είναι τίτλος που δίνεται σε μέλος της βασιλικής οικογένειας της Βρετανίας. Τελικά είδαμε όρκες οι οποίες αν και ονομάζονται και φάλαινες δολοφόνοι ουσιαστικά είναι είδος δελφινιού και όχι φάλαινας. Από εκεί είναι και οι παρακάτω φωτογραφίες αφού είναι καλύτερες από τις δικές μου.


Είδαμε και αετούς...
...και θαλάσσιους λέοντες να λιάζονται.
Επιστρέφοντας κάτσαμε σ' ένα ωραίο εστιατόριο να φάμε....
...κάναμε και μια βόλτα στην περιοχή...
...και επιστρέψαμε στον ξενώνα για ξεκούραση.
Το βραδάκι πήγαμε στο παραλιακό πάρκο Sunset park για να παρακολουθήσουμε συναυλία από την συμφωνική ορχήστρα του Βανκούβερ...

....ενώ ο ήλιος έδυε στο Βανκούβερ.


Μιχάλης
10 Ιουλίου
Βανκούβερ

Τρίτη 4 Ιουλίου 2023

Βράχο - βράχο στα Βραχώδη όρη

Η αλήθεια είναι ότι στο Κάλγκαρυ είχαμε έρθει διότι είναι η πιο κοντινή πόλη στα εθνικά πάρκα των Καναδικών Βραχωδών Ορέων και θα ήταν ένα καλό σημείο να πάρουμε ένα αυτοκίνητο και να οδηγήσουμε στα εν λόγω πάρκα. Αλλιώς όμως τα σχεδιάζαμε κι αλλιώς η ζωή μας τα έφερε. Πρώτον, λίγες μέρες μετά από το πέρασμα μας από το Κάλγκαρυ γίνεται στην πόλη ένα μεγάλο ροντέο παγκόσμιας εμβελείας το οποίο λέγεται Calgary Stampede. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να μην υπάρχει διαθέσιμο για ενοικίαση αυτοκίνητο στην πόλη. Ακόμα και 25 μέρες πριν που το είχα ψάξει από την Αθήνα δεν βρήκα τίποτα. Ακόμα και ο Δημήτρης που ζει στην Αμερική κι έκανε μερικά τηλέφωνα κατευθείαν στις εταιρείες ενοικιάσεως αυτοκινήτων δεν βρήκε τίποτα. Ακόμα κι εμείς όταν βρεθήκαμε στο Κάλγκαρυ κι επισκεφθήκαμε προσωπικά τις εταιρείες δεν βρήκαμε λύση. Εμείς είχαμε υπολογίσει ότι θα πέρναμε ένα αυτοκίνητο από το Κάλγκαρυ για να οδηγήσουμε μέχρι την κωμόπολη Jasper μέσω του Banff και του Lake Louise village, μια απόσταση 4,5 ωρών την οποία θα την κάναμε σε 4 μέρες για να μείνουμε στους ενδιάμεσους προορισμούς και να σταματάμε όπου θέλουμε για φωτογραφίες, επισκέψεις ή περπάτημα.

https://www.google.com/maps/dir/%CE%9A%CE%AC%CE%BB%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B9,+%CE%91%CE%BB%CE%BC%CF%80%CE%AD%CF%81%CF%84%CE%B1/%CE%9C%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%86,+%CE%91%CE%BB%CE%BC%CF%80%CE%AD%CF%81%CF%84%CE%B1/Lake+Louise+Village+North,+Lake+Louise,+%CE%91%CE%BB%CE%BC%CF%80%CE%AD%CF%81%CF%84%CE%B1/%CE%A4%CE%B6%CE%AC%CF%83%CF%80%CE%B5%CF%81,+Jasper,+%CE%91%CE%BB%CE%BC%CF%80%CE%AD%CF%81%CF%84%CE%B1/@51.9299243,-118.7263094,7z/data=!3m1!4b1!4m26!4m25!1m5!1m1!1s0x537170039f843fd5:0x266d3bb1b652b63a!2m2!1d-114.0718831!2d51.0447331!1m5!1m1!1s0x5370ca45910c4afd:0xcaafaebedaac9463!2m2!1d-115.5707903!2d51.1784304!1m5!1m1!1s0x53775d31510f9ef7:0x1c2ff0f26f85494b!2m2!1d-116.1780356!2d51.4252041!1m5!1m1!1s0x53832b0868553e29:0x1f2002bd0b192882!2m2!1d-118.0813581!2d52.8736786!3e0?authuser=0&entry=ttu

Αυτό το πρόβλημα το λύσαμε παίρνοντας ένα λεωφορείο που κάνει αυτήν την διαδρομή. Το δεύτερο πρόβλημα που είχαμε να αντιμετωπίσουμε ήταν ότι μέσα σ' αυτές τις ημερομηνίες που θα κάναμε την διαδρομή έπεφτε και η εθνική εορτή του Καναδά (1η Ιουλίου) δηλαδή ένα τεραήμερο αργιών που σημαίνει ότι αυτοί οι προορισμοί των Βραχωδών Ορέων θα ήταν γεμάτοι από κόσμο άρα δεν θα βρίσκαμε καταλύματα για να μείνουμε. Τρίτο πρόβλημα ήταν οι τιμές των καταλυμάτων την συγκεκριμμένη περίοδο. Αν και θεωρητικά είναι χειμερινοί προορισμοί διότι υπάρχουν πολλά χιονοδρομικά κέντρα τελικά είναι και θερινοί διότι έρχεται κόσμος για να περπατήσει και να δει τα αξιοθέατα. Έτσι ακόμα πριν φτάσουμε στο Κάλγκαρυ όταν ψάχναμε να βρούμε καταλύματα στο Banff και στο Lake Louise village δεν βρίσκαμε φτηνότερα από 500 ευρώ την βραδυά (δίκλινο). Τελικά αποφασίσαμε αρχικά να μείνουμε στο Banff σε ξενώνα (hostel) νοικιάζοντας κουκέτα σε τετράκλινα δωμάτια με κοινόχρηστα μπάνια. Το κόστος της κουκέτας ήταν 65 ευρώ το βράδυ.

Το Banff είναι μια πολύ όμορφη κωμόπολη 8000 κατοίκων περίπου που αποτελεί την πρωτεύουσα των εθνικών πάρκων στα Βραχώδη όρη.


Όταν στον 19ο αιώνα η εταιρεία σιδηροδρόμων Canadian Pacific Railways έχτιζε το σιδηροδρομικό δίκτυο στα δυτικά της χώρας έπρεπε να προσελκύσει πελάτες διότι κανείς από τα ανατολικά, που βρισκόντουσαν οι μεγάλες πόλεις της χώρας, δεν ήθελε να πάει δυτικά. Έτσι έχτισε μεγαλοπρεπή ξενοδοχεία για να έρθουν οι πλούσιοι πελάτες να κάνουν διακοπές. Ένα από αυτά τα ξενοδοχεία υπάρχει και στο Banff διότι η περιοχή έχει θερμές πηγές.
Το Banff πάντως έχει κι ένα πολύ ωραίο παραποτάμιο πάρκο.

Την επόμενη μέρα είχαμε κανονίσει με ένα πρακτορείο να επισκεφθούμε τις λίμνες Louise  και Moraine. Η λίμνη Louise είναι η πιό γνωστή και πολυσύχναστη λίμνη του Καναδά. Πήρε το όνομα της από την πριγκίπισσα Louise, κόρη της βασίλισσας Βικτωρίας και σύζυγο του κυβερνήτη του Καναδά ο οποίος ήταν εκπρόσωπος του Βρετανικού στέματος στον Καναδά. Η Louise είχε και άλλα μερικά ονόματα όπως συμβαίνει συνήθως με τους βασιλικούς γόνους, ένα εκ των οποίων ήταν το Alberta απ' όπου πήρε την ονομασία της η επαρχία που βρισκόμαστε.

Στην λίμνη μπορεί όποιος θέλει να νοικιάσει ένα κανό και να κάνει βόλτα με κόστος 100 ευρώ η μισή ώρα.
Στην μια πλευρά της λίμνης υπάρχει ένα μονοπάτι το οποίο το πήραμε για να δούμε την λίμνη από άλλη μεριά. Σε πολλά σημεία υπήρχαν σκιουράκια στα οποία ο Θανάσης έδινε ξηρούς καρπούς μέχρι που κάποιος μας έκανε παρατήρηση ότι απαγορεύεται και το κόψαμε.
Και σ' αυτήν την λίμνη η σιδηροδρομική εταιρεία είχε χτίσει ένα μεγαλοπρεπές ξενοδοχείο το Lake Louise Chateau.
Συνεχίσαμε στην λίμνη Moraine η οποία για μένα ήταν πιο όμορφη από την Louise κι ευτυχώς μαζεύει λιγότερο κόσμο. Το κόστος του κανό όμως παραμένει το ίδιο ακριβό.


Την επόμενη μέρα Σάββατο, 1η Ιουλίου, ο ξενώνας μας στο Banff ήταν πλήρης κι έπρεπε να φύγουμε. Πριν φύγουμε όμως απολαμβάναμε το πρωινό μας μια και ο ξενώνας είναι στις παρυφές της κωμόπολης σε μια καταπράσινη περιοχή την οποία επισκέπτονται και άλλα είδη εκτός από το ανθρώπινο.
Θηλυκή άλκη
Εφόσον η περιοχή είχε και άλλα πράγματα να δεις κι έπρεπε να φύγουμε από το Banff αποφασίσαμε να πάμε στο Lake Louise village το οποίο είναι ένας οικισμός που δημιουργήθηκε μόνο λόγω του τουρισμού στην ομώνυμη λίμνη. Το πιό φτηνό ξενοδοχείο που βρήκαμε (δεν έχει και πολλά) ήταν ένα τριών αστέρων και το δωμάτιο κόστιζε 450 ευρώ η βραδυά χωρίς πρωινό (αυτό στοίχιζε άλλα 18 ευρώ). Τελικά το ξενοδοχείο δεν άξιζε ούτε κατά διάνοια τα λεφτά του αλλά έτσι είναι ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης.
Τις 2 μέρες που κάτσαμε στο Lake Louise village κάναμε διάφορες περιπατητικές διαδρομές στην ευρύτερη περιοχή της λίμνης Louise.

Είδαμε την Mirror lake....
... και την Lake Agnes...
... η οποία, εκεί στα 2100μ περίπου, είχε κι ένα πολύ ωραίο teahouse.
Την Δευτέρα, 3 Ιουλίου, θα φεύγαμε από το Lake Louise village για την κωμόπολη του Jasper κατά τις 5 το απόγευμα πράγμα που σημαίνει ότι είχαμε όλη την ημέρα να κάνουμε βόλτες στην περιοχή. Εγώ περπάτησα σ' ένα παραποτάμιο μονοπάτι κατά μήκος του ποταμού Bow.


Η διαδρομή κράτησε περίπου 2 ώρες και ουσιαστικά ήμουν μόνος μου (μόνο λίγο πριν το τέλος συνάντησα 2 παρέες). Το μόνο που έβλεπα, εκτός από την φύση, ήταν τρίχες από αρκούδες που τρίβονται πάνω στα δένδρα. Επιστρέφοντας στο χωριό είδα μάυρο καπνό και όταν πήγα κοντά διαπίστωσα ότι ένα ξύλινο συγκρότημα κατοικιών που ανήκε στην εταιρεία που έχει το χιονοδρομικό κέντρο και στο οποίο στέγαζε τους υπαλλήλους της είχε πάρει φωτιά.
Το μεσαίο κτίριο που φαίνεται να φλέγεται κατέρευσε μπροστά στα μάτια μας
Φύγαμε λοιπόν από το Lake Louise village και πήγαμε στο Jasper, μιά κωμόπολη 4000 κατοίκων 230 χλμ βορειότερα. Εκεί βρήκαμε άλλο ωραίο ξενοδοχείο. Μου θύμισε κάτι από τις ταινίες γουέστερν. Κάτω είναι το σαλούν και στον όροφο τα δωμάτια. Το δωμάτιο είναι εξαιρετικά μικρό με έναν νιπτήρα (ή λαβομάνο όπως το χαρακτήρισε ο Θανάσης) και με το παράθυρο να βλέπει στα μηχανήματα κλιματισμού. Και βέβαια το μπάνιο και οι τουαλέτες κοινόχρηστα. Ευτυχώς το ντους είναι κανονική καμπίνα και όχι το γνωστό βαρέλι που μπανιαριζόταν ο Κλιντ Ήστγουντ στα νιάτα του. Το κόστος είναι 250 ευρώ για 2 μέρες. 
Για τις 4 Ιουλίου, την μοναδική μέρα που θα είχαμε εξ ολοκλήρου στο Jasper είχαμε κανονίσει να πάμε στο Εθνικό Πάρκο της περιοχής (Jasper National Park) και κυρίως στην λίμνη Maligne στην οποία καταλήγει ο ομώνυμος ποταμός αφού περάσει και από το ομώνυμο φαράγγι.
Ορισμένα σημεία του ποταμού ήταν πολύ όμορφα...
...το φαράγγι πολύ στενό...

...και η λίμνη πολύ όμορφη.

Με πολύ ωραία καφέ να βλέπουν πάνω στην λίμνη.
Εμείς κάναμε βόλτα με ένα καρβάκι σαν αυτό...
...που μας πήγε στο νησάκι Spirit (= πνέυμα), ιερό τόπο της φυλής Ινδιάνων Στόουνι.
Στον δρόμο, πηγαίνοντας και γυρνώντας, είδαμε διάφορα είδη άγριας ζωής. Μετα την θηλυκή άλκη που είχαμε δει στον ξενώνα μας στο Banff είδαμε και μια αρσενική.
Είδαμε ένα θηλυκό moose....
...κι ένα μαύρο αρκουδάκι του οποίου η μάνα πρέπει να ήταν κάπου εκεί κοντά αλλά ευτυχώς δεν χρειάστηκε να το μάθουμε.
Και δώρο ένα βιντεάκι με το αρκουδάκι να ψάχνει για τροφή.


Μιχάλης
Jasper
4 Ιουλίου