Αλεξάνδρεια – Όασις Fayoum

Ο ήλιος είχε σηκωθεί πάνω από την Αλεξάνδρεια κατά τις 8 που ξύπνησα για να ετοιμαστώ να φύγω. Στις 9 πήγα στο ραντεβού μου με τον Φάτχυ φορτώσαμε τις αποσκευές σε ένα Hundai Elantra (made in Egypt) και φύγαμε με προορισμό την ευρύτερη περιοχή της οάσεως Φαγιούμ. Μετά από 3 ώρες ανιαρής διαδρομής πάνω σε μια ατέλειωτη ευθεία φτάσαμε στην περιοχή της Φαγιουμ και επιτέλους αφήσαμε την εθνική. Το τοπίο από έρημος άλλαξε σε πράσινο με νερά και φοίνικες.

Στην όαση Φαγιούμ υπάρχει μια τεράστια λίμνη, η λίμνη Καρούν (Qarun) στην οποία σταματήσαμε για φωτογραφίες.

Στην διαδρομή ο Φάτχυ με είχε ρωτήσει αν θα ήθελα να γευματίζαμε στο σπίτι ενός φίλου του. Δεν είχα πρόβλημα και έτσι πήγαμε σ’ ένα χωριό με την ονομασία Τύνιδα (Tunis village) συναντήσαμε το Άχμεντ και πήγαμε σε σπίτι για φαγητό. Στο δωμάτιο που θα τρώγαμε, κατά τα μουσουλμανικά έθιμα, κάτσαμε μόνον άνδρες, 6 Αιγύπτιοι κι εγώ ενώ τις γυναίκες που μαγείρευαν ούτε καν τις είδαμε.

Το φαγητό ξεκίνησε και τελείωσε με τσάι σερβιρισμένο στα χαρακτηριστικά ποτηράκια (όποιος έχει ταξιδέψει στην Μ. Ανατολή τα ξέρει). Το γεύμα ήταν ψάρι (λιμνίσιο) με ρύζι και διάφορα λαχανικά. Κάτσαμε όλοι οκλαδόν

και οι 6 Αιγύπτιοι έφαγαν με τα χέρια από κεντρικές πιατέλες ενώ εμένα μου έδωσαν πιάτο και μαχαιροπήρουνα (αν και ήμουν προετοιμασμένος ψυχολογικά να φάω κι εγώ με τα χέρια, το έχω ξανακάνει άλλωστε στην Αντίς Αμπέμπα). Σιχαίνομαι να λαδώνω τα χέρια μου και δέχθηκα ευχαρίστως το σερβίτσιο. Δεν είμαι οπαδός του ψαριού, ειδικά του λιμνίσιου, και βέβαια δεν τρώω φρέσκα λαχανικά στην Αίγυπτο αφού τα ξεπλένουν στον Νείλο ή σε κάποιον άλλο βούρκο. Έτσι ευχαριστήθηκα ρύζι που ήταν και άφθονο. Μετά το φαγητό οι άλλοι 6 καπνίσαν τσιγάρο ή ναργιλέ και μετά πήγαμε να εγκατασταθούμε στο ξενοδοχείο στο ίδιο χωριό. Η Τύνις έχει πολλά εργαστήρια κεραμικής και εμείς επισκεφτήκαμε 2.

Το χωριό έχει έναν κεντρικό δρόμο με άσφαλτο και όλο το υπόλοιπο είναι χώμα, λάσπη, σκουπιδαριό και ξυπόλητα πιτσιρίκια. Κάτι σαν τα δικά μας τα γυφτοχώρια. 

Πριν πάμε για δείπνο κατεβήκαμε στην λίμνη και κάναμε μια βόλτα με φελούκα.

Θα δειπνούσαμε σ’ ένα εστιατόριο αλλά δυστυχώς όλα τα εστιατόρια της περιοχής ήταν κλειστά και έτσι ξανακαταλήξαμε σε σπίτι και την γνωστή διαδικασία: 6 Αιγύπτιοι κι εγώ οκλαδόν, τσάι, φαγητό και κάπνισμα στο τέλος. Ευτυχώς το δείπνο είχε σούπα κριθαράκι, πάπια και πολύ ρύζι.

Αύριο μπαίνουμε στην έρημο με 4Χ4 και το βράδυ πίσω στο ίδιο ξενοδοχείο. Για το αυριανό δείπνο μου πρότειναν πιτσουνάκια (pigeon=περιστέρι) αλλά το απέριψα. Προτίμησα πάπια ή κοτόπουλο.

Μιχάλης

Τύνιδα Αιγύπτου

11 Ιαν

Back on the chain gang

Καλή χρονιά και χρόνια πολλά.

Μπήκε το 2017, έφτασε 9 Ιανουαρίου και είπα να ξεκινήσω την πρώτη μου εξόρμηση για φέτος. Έτσι το βραδάκι, λίγο πριν τις 7 μπήκα σ' ένα αεροπλάνο της Egypt air και μιάμιση ώρα αργότερα βγήκα στο αεροδρόμιο Μποργκ Ελ Αράμπ της Αλεξανδρείας όπου με παρέλαβαν ο Λευτέρης και η Δέσποινα.
Στην Αλεξάνδρεια είχα έρθει για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 1996 και ξανά τον Νοέμβριο του 1998. Σχεδόν 18 χρόνια αργότερα, τώρα, είδα μεγάλες διαφορές. Κατ' αρχάς είχε πολύ περισσότερη κίνηση και είναι λογικό αφού ο πληθυσμός της πόλης έχει ξεπεράσει τα 13 εκκατομύρια. Η δεύτερη μεγάλη διαφορά είναι οι γυναίκες που φορούν μαντήλα. Τα 96 & 98 μόνον το 10% περίπου των γυναικών φορούσαν μαντήλα και αυτές ήταν κυρίως γυναίκες μεγάλης ηλικίας. Τώρα το μόνον 10% των γυναικών ΔΕΝ φοράει μαντήλα ανεξαρτήτως ηλικίας.

 Σήμερα, Τρίτη 10 Ιαν, αποφάσισα να επισκεφτώ την βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας αφού το 98 δεν είχε ακόμη χτιστεί. Τι κτίριο της Biblioteca Alexandrina, όπως ονομάζεται η βιβλιοθήκη, είναι πολύ μοντέρνο και έχει σχεδιαστεί από Νοβηγικό αρχιτεκτονικό γραφείο αλλά στην σχεδιαστική ομάδα εκτός από Νορβηγούς συμμετείχαν 1 Αμερικανός, 1 Αυστριακός και ένας Αιγύπτιος.

και έτσι φαίνεται στην μακέτα που δίνει μια πιο πανοραμική άποψη:

Η κυρίως βιβλιοθήκη είναι στο κεκλιμμένο στρογυλλό κτίριο ενώ το μικρό σφαιρικό κτίριο είναι πλανητάριο και το μεγαλύτερο πολυγωνικό είναι συνεδριακό κέντρο. Όλα τα κτίρια συνδέονται υπογείως με διαδρόμους και άλλους χώρους στους οποίους υπάρχουν διάφορες εκθέσεις μία εκ των οποίων είναι αφιερωμένη στο δολοφονηθέντα το 1981 (κατά την διάρκεια μιας παρέλασης) πρόεδρο Ανουάρ Σαντάτ. Η βιβλιοθήκη έχει μέχρι στιγμης 2 εκκατομύρια τόμους ενώ έχει δυνατότητα να χωρέσει άλλα 3. Το μεγαλύτερο μέρος των βιβλίων έχει ψηφιοποιηθεί και είναι διαθέσιμο από την ιστοσελίδα της βιβλιοθήκης.

 Η είσοδος για τους Αιγυπτίους κοστίζει 6 αιγυπτιακές λίρες (= 0,25 ευρώ) ενώ για τους ξένους 70 λίρες (= 4 ευρώ). Στον υπαίθριο χώρο ανάμεσα στα κτίρια υπάρχει και η προτομή του Έλληνα ιδρυτού της πόλης.

Ξεναγός μου ήταν μία κοπέλα η οποία μίλαγε εξαιρετικά αγγλικά αφού είχε τελειώσει το Αγγλικό σχολείο Αλεξανδρείας αλλά παρ' όλα αυτά φορούσε την μαντήλα.
Τελειώνοντας την επίσκεψη μου στην βιβλιοθήκη έκανα μια βόλτα στην παραλιακή λεωφόρο της πόλης, την Corniche, χαζεύοντας την χαοτική κίνηση. Αυτοκίνητα, φορτηγά, λεωφορεία, τρίκυκλα, κάρα και πεζοί όλα μαζί κορνάροντας και με μοναδικό κανόνα "όποιος προλάβει έχει προτεραιότητα".

Από αύριο και για τις επόμενες 9 μέρες θα είμαι χαμένος στην έρημο της Σαχάρας με ένα Toyota Land Cruiser ξεκινόντας από την όαση της Fayoum. Απ' ότι μου είπε ο ξεναγός μου σε ορισμένα από τα ξενοδοχεία που θα μείνω (όταν θα μένω σε ξενοδοχεία διότι έχει και 2-3 μέρες σκηνή) έχουν σύνδεση με το διαδίκτυο οπότε πιθανόν ν΄αναρτώ κάτι στο blog.

Μιχάλης
Αλεξάνδρεια
10 Ιαν 2017