Συρακούσες - Αίτνα - Ταορμίνα

Στις 7 του μηνός στις 12 το μεσημέρι πήραμε το καράβι και εν μέσω δυνατού ανέμου σαλπάραμε για πίσω στην Σικελία στην οποία αποβιβαστήκαμε 2 ώρες αργότερα. Βγαίνοντας από το πλοίο βάλαμε πλώρη για Συρακούσες (οξύμωρον ότι βάλαμε πλώρη αφού βγήκαμε από το πλοίο). Στον δρόμο για τις Συρακούσες κάναμε μια στάση σε μια μικρή πόλη που λέγεται Νότο. Το κέντρο ήταν βέβαια πεζοδρομημένο, είναι χαρακτηρισμένο μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, και κάναμε μια βόλτα πριν κάτσουμε για καφέ και γλυκό cannolo, τυπικό της Σικελίας από ότι μου έχουν πει.

Φτάνοντας στις Συρακούσες πήγαμε κατευθείαν στο νησάκι της Ορτυγίας. Συνδέεται με την ακτή με 2 γέφυρες περίπου 50 μέτρων η κάθε μία και είναι το πιο τουριστικό μέρος της πόλης αφού είναι κατά βάση πεζοδρομημένο και γεμάτο στενάκια με εστιατόρια, καφέ και μαγαζιά. Σε μια μεγάλη πλατεία υπάρχει ο καθεδρικός ναός ο οποίος χτίστηκε πάνω στον παλιό ναό της Αθηνάς κυριολεκτικά αφού στην τοιχοποιία του καθεδρικού έχουν ενσωματωθεί και οι κίονες του ναού της Αθηνάς.

Συνεχίσαμε κάμποση ώρα ακόμα βγάζοντας φωτογραφίες, φύγαμε για να εγκατασταθούμε στο Β&Β και επιστρέψαμε ξανά το βράδυ για φαγητό και φυσικά gelato.

Ευ ζειν στις Συρακούσες.

Το επόμενο πρωί κάναμε check-out από το Β&Β και φύγαμε για να επισκεφθούμε τα αξιοθέατα της πόλης. Ξεκινήσαμε από τον νέο καθεδρικό ναό ο οποίος είναι σε φουτουριστικό στύλ.

Συνεχίσαμε με το αρχαιολογικό πάρκο των Συρακουσών εντός του οποίου υπάρχουν ένα ελληνικό θέατρο...

...και μια σπηλιά όπου ήταν το μαντείο του Διονύσου.

Φεύγοντας από τις Συρακούσες πήγαμε στην Αίτνα. Φτάνεις πολύ ψηλά, περίπου στα 1900 μέτρα, με το όχημα όπου υπάρχει ένα μεγάλο πάρκινγκ και πολλά εστιατόρια, καφέ κλπ. Από εκεί  μπορεί κάποιος, αφού δώσει 30 ευρώ, να πάρει ένα τελεφερίκ και να πάει στα 2500 μέτρα και αν δώσει άλλα 25 μπορεί ν' ανέβει ακόμα παραπάνω με ειδικά λεωφορεία. Εμείς φτάσαμε μέχρι τα 2500 μ. απ' όπου θαυμάσαμε το τοπίο γύρω, τ' οποίο είναι όλο κατάμαυρο από την λάβα.

Χθες στις Συρακούσες θεωρούσα ότι η Ορτυγία ήταν το καλύτερο μέρος της Σικελίας απ' αυτά που επισκεφθήκαμε. Μέχρι που σήμερα είδα την Ταορμίνα και αναθεώρησα. Πολύ όμορφο χωριό, με πολύ ωραία εστιατόρια καφέ και καταστήματα και με πολύ ωραίο και στυλάτο κόσμο. Μείναμε σ' ένα Β&Β λίγο πιο έξω και κατεβήκαμε το απόγευμα στην Ταορμίνα για βόλτες και φαγητό.

Κλείσαμε την βραδυά μας στο μπαρ που φαίνεται στην παραπάνω φωτογραφία (πάνω από την πισίνα) ακούγοντας ζωντανή τζαζ και πίνοντας μοχίτο (τ' οποίο ακριβοπληρώσαμε, αλλά η φτώχεια θέλει καλοπέραση). Ήταν η τελευταία μας βραδυά στην Σικελία αφού αύριο περνάμε πίσω στην Καλαβρία.

Μιχάλης
8 Ιουνίου
Ταορμίνα

Μάλτα γιοκ*

*Δεν ξέρω από πού έχει βγει η έκφραση Μάλτα γιόκ αλλά θυμάμαι που την έλεγε η μάνα μου που το είχε ακούσει από την γιαγιά της (το γιόκ στ' αλβανικά σημαίνει όχι ή δεν κι επειδή η πρόγιαγια μου ήταν από την Άνδρο που έχει αρβανίτες ενδεχομένως να έχει σχέση). Ο Σαραντάκος κάτι λέει επ' αυτού: https://sarantakos.wordpress.com/tag/%CE%BC%CE%AC%CE%BB%CF%84%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CE%BA/

Όταν την Δευτέρα 4 Ιουνίου βρεθήκαμε στο νότιο λιμάνι της Σικελίας,  το Pozzalo, ψάξαμε να βρούμε αν υπάρχει θέση στο καράβι που φεύγει για την Μάλτα. Παρ' ότι όταν το είχαμε ψάξει στο διαδίκτυο δεν βρίσκαμε θέσεις για τις μηχανές. Τελικά ψάχνοντας το στο λιμάνι στα γραφεία της εταιρείας καταφέραμε να μπούμε στο καράβι και κατά τις 11:30 το βράδυ να βγούμε στην Μάλτα η οποία την βυζαντινή εποχή λεγόταν Μελίτα ή Μελίτη. Τώρα υπάρχουν εταιρείες εδώ στην Μάλτα οι οποίες χρησιμοποιούν αυτή την ονομασία, όχι βέβαια για την χώρα αλλά για τις ίδιες.
Το πρώτο πράγμα που προσέξαμε ήδη μέσα από το πλοίο ήταν το πόσο περίεργη γλώσσα είναι τα μαλτέζικα. Πρέπει να έχουν επιρροές  από τα αραβικά και από τα ιταλικά αλλά δεν έχουν την μελωδικότητα των ιταλικών. Επίσημες γλώσσες του κράτους είναι τα μαλτέζικα και τ' αγγλικά τα οποία μιλούν οι πάντες αλλά μεταξύ τους μιλούν μαλτέζικα.
Ήδη από το πλοίο που είχα διαβάσει μια μαλτέζικη εφημερίδα είδα ότι την επομένη μέρα, σε συγκεκριμμένη περιοχή της Βαλλέττας, θα γινόταν αναπαράσταση κάποιας μάχης, από εθελοντές πού είχαν έρθει από 17 χώρες γι αυτόν τον λόγο. Έτσι όταν το πρωί της Τρίτης κατεβήκαμε στο κέντρο να το δούμε πέσαμε πάνω στους στρατιώτες οι οποίοι μάλιστα εκείνη την ώρα, ακολουθώντας τις εντολές των αξιωματικών τους, πήγαιναν εφ ενός ζυγού να πάρουν το προάριστο.

Όταν η μάχη χάνεται οι άμαχοι ακολουθούν τον υποχωρούντα στρατό.

Όταν αργότερα έλυσαν τους ζυγούς οι περισσότεροι την έπεσαν για μπύρες στο ΚΨΜ, δηλαδή σε τοπική pub,

....ή την έπεσαν κυριολεκτικά.

Προσέξτε τον "πεσόντα" πίσω από την κολώνα

 Συνεχίσαμε την βόλτα μας στην Βαλλέττα...

Μετά καβαλήσαμε τις μηχανές και φύγαμε προς τα έξω να δούμε και το υπόλοιπο νησί. Το πιο ωραίο σημείο που βρήκαμε ήταν η περιτειχισμένη πόλη Mdina προφανώς από το αραβικό Medina η οποία ήταν πανέμορφη, πολύ καθαρή και ήσυχη.

Η περιοχή που βρίσκεται το ξενοδοχείο μας λέγεται St Julien και είναι κάτι σαν την Γλυφάδα για την Αθήνα. Δίπλα στην θάλασσα και γεμάτη από nightlife. Έτσι, το βράδυ βγήκαμε μια βόλτα για φαγητό και ποτό στην περιοχή μαζί με άλλους σελέμπριτις και Ιταλίδες μοντέλες.

Την Τετάρτη ξεκινήσαμε την περιήγηση μας από μια περιοχή που λέγεται Blue grotto κι αυτό επειδή υπάρχουν σπηλιές στο επίπεδο της θάλασσας.

Συνεχίσαμε πηγαίνοντας στο χωριό του Ποπάυ (Popeye village) τ' οποίο αρχικά είχε φτιαχτεί για σκηνικό κάποιας ταινίας του Robin Williams αλλά μετά το πήρε ιδιωτική εταιρεία και το έχει κάνει fun park. Η θάλασσα εκεί, όπως και στο Blue grotto πιο πανω, ήταν πανέμορφη.

Επειδή χθες στην Γλυφάδα της Μάλτας φάγαμε burger είπαμε σήμερα να φάμε ψάρι. Έτσι πήγαμε σ' ένα όμορφο ψαροχώρι με την ονομασία Marsaxclokk και φάγαμε ξιφία και τόνο.

Μιχάλης
Μάλτα
8 Ιουνίου

1 θέατρο, 5 ναοί και μιά βίλα

Αφού ξημέρωσε η Κυριακή 3 Ιουνίου στο Παλέρμο, πήραμε το πρωινό στο Β&Β που μέναμε, φορτώσαμε τις μηχανές και φύγαμε για δυτικά αρχικά. Η πρώτη στάση που κάναμε ήταν στην αρχαία Εγέστα (Segesta ιταλιστί) όπου υπάρχει ένα αρχαιοελληνικο θέατρο κι ένας ναός δωρικού ρυθμού αλλά δεν ξέρουμε σε ποιόν Θεό είναι αφιερωμένος.

Λόγω της Κυριακής (μάλλον) οι αρχαιολογικοί χώροι δεν είχαν εισιτήριο. Ο χώρος της Εγέστας όμως απείχε 1,5 χλμ από το πάρκινγκ οπότε αν δεν ήθελες να περπατήσεις μέσα στην ζέστη με τα ρούχα και τις μπότες της μηχανής, έπρεπε να πάρεις το λεωφορείο που έκανε 3 ευρώ. Επιπλέον κανένα ευρώ έδινες σ' ένα ζευγάρι μουσικούς που σε διασκεδάζαν, στα 4 λεπτά που έκανε το λεωφορείο να πάει στην είσοδο του χώρου, με τοπικά τραγούδια. Το ελληνικό θέατρο ήταν 2 χλμ πάνω στην ανηφόρα κι αν δεν ήθελες να περπατήσεις πάλι μέσα στην ζέστη με τα ρούχα και τις μπότες της μηχανής, έπρεπε να πάρεις άλλο λεωφορείο που έκανε 1,5 ευρώ. Και επειδή μετά από όλη την βόλτα είχες πλαντάξει, έπαιρνες από τον αυτόματο πωλητή ένα νεράκι άλλο 1 ευρώ. Σύνολο 5,5 ευρώ χωρίς εισιτήριο για τον αρχαιολογικό χώρο.

Η δεύτερη στάση που κάναμε ήταν ένα χωριό, το Erice, στο δυτικό άκρο της Σικελίας πάνω από το Trapani. Μεσαιωνικό χωριό αλλά για μένα που είχα δει πολλά τέτοια στην Τοσκάνη δεν μου έλεγε τίποτα. Παρ' όλα αυτά φωτογράφισα την πραμάτεια ενός μαγαζιού που πούλαγε κεραμικά.


Η τρίτη στάση που κάναμε ήταν στον αρχαιολογικό χώρο του Σελινούντα. Κι εκεί λόγω Κυριακής δεν είχε εισιτήριο αλλά ο χώρος ήταν μεγάλος και για να μην περπατάς μέσα στην ζέστη με τα ρούχα και τις μπότες της μηχανής, έδινες 12 ευρώ κι έπαιρνες ένα ηλεκτρικό αυτοκινητάκι τύπου γκόλφ να σε πηγαίνει αυτό.

Όσοι σκέπτεσθε να παντρευτείτε σύντομα μπορείτε να κάνετε τον γάμο σας στον Σελινούντα μπροστά στον δωρικό ναό.

Έτσι αργά το απόγευμα φτάσαμε στο χωριό που είχαμε κλείσει να μείνουμε και το οποίο λεγόταν Porto Empedocle. Ο νεαρός της οικογενείας του Β&Β που μίλαγε αγλικά μου είπε ότι το χωριό πήρε το όνομα του από τον Έλληνα φιλόσοφο. Στο σχολείο είχε κάνει αρχαία ελληνικά αλλά πλέον δεν θυμόταν τίποτα. Μπορούσε όμως να διαβάσει την ελληνική λέξη "ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ" που ήταν γραμμένη στα κόκκινα βιβλιαράκια που του δώσαμε να μας καταχωρήσει.

Την επόμενη μέρα, αφού φάγαμε το πρωινό μας στο Β&Β του Εμπεδοκλή φύγαμε για τον αρχαίο Ακράγαντα, δίπλα στον οποίο έχει χτιστεί ο νέος (ιταλιστί Agrigento). Ήταν Δευτέρα όμως και η είσοδος στην κοιλάδα των Ναών στοίχιζε 10 ευρώ. Το πάρκινγκ στοίχιζε 3 ευρώ για κάθε μοτοσυκλέτα. Η όλη διαδρομή ήταν 2 χλμ άνοδος και άλλα 2 κάθοδος. Μπορούσες να το πας με τα πόδια αλλά αν δεν ήθελες να περπατάς μέσα στην ζέστη με τα ρούχα και τις μπότες της μηχανής, έδινες 3 ευρώ και σε πήγαινε ένα βανάκι στον ψηλότερο ναό και από εκεί το έκοβες με τα πόδια στην κατηφόρα.
Ο πρώτος ναός χτίστηκε από τους Καρχηδονίους και ήταν ο ναός του Juno (της Ήρας)

Κατηφορίζοντας περάσαμε από το ναό της Ομονοίας (ιταλιστί Concordia)...

... ο ναός του Ηρακλέους, ή ότι έχει μείνει από αυτόν....

... και τον ναό του Ασκληπιού (ή ότι έχει μείνει από αυτόν).

Συνεχίσαμε ανεβαίνοντας στα βουνά σ' ένα χωριό που λέγεται Piazza Armerina. Έξω από αυτό το χωριό υπάρχει μια τεράστια βίλα ρωμαϊκής εποχής όπου οι τοίχοι ήταν γεμάτοι τοιχογραφίες και τα πατώματα γεμάτα ψηφιδωτά. Το όνομα αυτής Villa Romana del Casale.

Στην συνέχεια ξανακατεβήκαμε από τα βουνά στην θάλασσα και πήγαμε στο νότιο λιμάνι της Σικελίας το Pozzalo για να διερευνήσουμε την δυνατότητα να πάμε με καράβι στην Μελίτα.

Μιχάλης
Σικελία
4 Ιουνίου

Από το Milazzo στο Παλέρμο

Παρασκευή πρωί αφού πήραμε το πρωινό μας στο Β&Β στο Milazzo που μέναμε, φέραμε τις μηχανές από το πάρκινγκ που τις είχαμε κλείσει, τις φορτώσαμε και φύγαμε προς Παλέρμο. Επειδή η μέχρι τώρα εμπειρία μας από την κίνηση κατά μήκος της ακτής της Σικελίας δεν ήταν θετική (η παραλία έχει συνεχόμενες οικιστικές περιοχές οι οποίες έχουν πολύ κίνηση και χαμηλά όρια) πήραμε έναν δρόμο προς τα νότια κοντά στις παρυφές της Αίτνας. Η διαδρομή αλλού πολύ καλή και αλλού αδιάφορη αλλά τουλάχιστον δεν είχε κίνηση και ήταν στριφτερή. Ξαναβγαίνοντας στην παραλία σταματήσαμε για έναν καφέ στην Cefalu (στα ελληνικά Κεφαλοίδιον ή Κεφαλοιδίς). Όμορφη παραλιακή πόλη με αρκετό τουρισμό.

Καθεδρικός ναός

Καθεδρικός ναός

Στην συνέχεια φτάσαμε στο Παλέρμο, πρωτεύουσα της Σικελίας και της μαφίας και αφού κάναμε κάποιες βόλτες στην πόλη φτάσαμε στο κατάλυμα που είχαμε κλείσει και τ' οποίο βρισκόταν σ' ένα ύψωμα πάνω από την πόλη. Είχε θέα στο Παλέρμο και σ' ένα μικρό στρατιωτικό αεροδρόμιο.

Την επόμενη μέρα, Σάββατο 2 Ιουνίου, ήταν εθνική γιορτή των Ιταλών (ημέρα της δημοκρατίας) κι εμείς κατεβήκαμε στο Παλέρμο να το δούμε. Πιό παλιά είχα δει ένα ντοκυμαντέρ στην τηλεόραση για κάποιο μοναστήρι όπου διατηρούντο οι νεκροί μουμιοποιημένοι. Έτσι ψάχνοντας το στο διαδίκτυο βρήκαμε ότι υπήρχαν κατακόμβες του τάγματος των Καπουτσίνων μοναχών οι οποίες είναι γεμάτες από νεκρούς οι οποίοι για διάφορους λόγους δεν έχουν λιώσει αλλά έχουν μουμιοποιηθεί. Ξεκινήσαμε λοιπόν την βόλτα μας από εκεί. Είναι ένα τεράστιο υπόγειο με πολλές αίθουσες όπου άλλοι νεκροί είναι τοποθετημένοι οριζόντια μέσα σε φέρετρα ή σε ράφια ενώ άλλοι είναι τοποθετημένοι κατακόρυφα και πιασμένοι με σύρματα για να μην πέσουν. Το θέαμα είναι μακάβριο διότι πολλές από τις μούμιες είναι σε απόσταση που μπορείς να τις αγγίξεις. Δεν είναι μόνον μοναχοί αλλά άντρες, γυναίκες και παιδιά. Πολλοί διατηρούνται σε καλή κατάσταση ενώ σε άλλους έχουν μείνει μόνον οι σκελετοί και τα ρούχα. Οι φωτογραφίες δυστυχώς απαγορεύονται αλλά στην ζούλα καταφέραμε να βγάλουμε μερικές με το κινητό.

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορεί κάποιος να πάρει μια καλύτερη εικόνα:
https://www.google.gr/search?q=palermo+cappuccini+catacombs&dcr=0&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ved=0ahUKEwjhhsjA9bXbAhVE_ywKHWPtANsQsAQIbQ&biw=1024&bih=470

Στην συνέχεια επισκεφθήκαμε τον καθεδρικό ναό του Παλέρμο....

..... ο οποίος, μάλλον λόγω της εθνικής εορτής, ήταν πήχτρα στον κόσμο.....

....και συνεχίσαμε κάνοντας βόλτες στην πόλη.

Teatro massimo

Η γενική εικόνα από την πόλη είναι ότι ήταν πολύ βρώμικη. Υπήρχαν σκουπίδια παντού, στους δρόμους, στα πάρκα και στις γειτονιές. Επειδή κινηθήκαμε με λεωφορεία περάσαμε και από δρόμους που δεν είναι τουριστικοί. Και να φανταστεί κανείς ότι φέτος το Παλέρμο είναι πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Κατάλαβα τί εννοούσε η σπιτονοικοκυρά μας όταν το πρωί μας είπε ότι η κόρη της πήγε πρόσφατα στην Αθήνα και της φάνηκε πολύ καθαρή.

Αύριο θα κινηθούμε δυτικά και νότια.

Μιχάλης
2 Ιουνίου
Παλέρμο